این روزها بیشتر از هر زمان دیگه ای توی وجودم و زندگیم احساس خلا میکنم همیشه از فصلهای سرد متنفر بودم انگار از آذر به بعد همه ی احساس ها تو وجودم منجمد میشه نه خیلی از چیزی ناراحت میشم نه خیلی خوشحال نه حتی عصبانی میشم یه آدم کاملا خنثی که نسبت به اتفاقات اطرافش هیچ عکس العملی نداره این روزها هیچ چیز بیشتر از بیکاری و اوقات فراغت طولانی عذابم نمیده خیلی از دوروبریام تشویقم میکنن که برم یه کلاس ورزش ثبت نام کنم یا حداقل موسیقی اما من در جوابشون فقط دو کلمه رو به کار میبرم <حوصله ندارم > هر سال این موقع ها اوج هیاهو و کار من بود شروع امتحانای نیم ترم از اوایل آذر و بعدشم بلافاصله امتحانای ترم اول مدرسه باعث میشد کاملا تا اواخر دی سرگرم باشم امسال که از درس و کتاب خبری نیست ( با این که اصلا دلم نمیخواد به اون زمانا برگردم ) اما جای خالیشون رو احساس میکنم دلم برای روزهای پر کار گذشته تنگ شده جالبه که دوستامم اکثرشون با رفتن به دانشگاه کاملا عوض شدن کسی که در مدت ۵ سال دوستی دائم دم از معرفت و رفاقت میزد و میگفت تو جای خواهر نداشتمی ! حالا خواهرها و یا شایدم برادرهای جدیدی پیدا کرده انگار همه یه جورایی سرشون شلوغه گله ای نیست قانون روزگار همینه ! کم کم ضرب المثل دوری و دوستی باید جاشو بده به دوری و فراموشی نمیدونم چرا در مورد من این اتفاق نمی افته یعنی چرا نمیتونم کسایی رو که یه زمانی بهترین روزهای زندگیمو کنارشون بودم به این سادگی از یاد ببرم ؟! میزی برای کار کاری برای تخت تختی برای خواب خوابی برای جان جانی برای مرگ مرگی برای یاد یادی برای سنگ این بود زندگی 
| Design By : Night Melody |
سکوتی میکنم سنگین تر از
فریاد !
